DOĞA SEVGİSİ
Dağların başında duman kalmadı
Yaylanın bağrında çimen kalmadı
Baltalar vuruldu, orman ağladı
Yaylanın bağrında çimen kalmadı
Bir zaman dereler çağlayıp aktı
Keklikler yamaçta yuvasın yaptı
Sular çekilince taş susuz kaldı
Bir zaman gönlümde nice ses vardı
Betonlar yayıldı yeşil ovaya
Hasret kaldık artık serin havaya
Turnalar uğramaz oldu yuvaya
Kim kıydı dağların güzel boyuna
Ağaç gölgesinde dinlenir insan
Dalında ötüşür bin türlü kuşan
Bir dalı keserken düşün ey insan
Yarın nefesindir bugün kestiğin
Toprak ana idi, bağrına bastı
İnsan kendi eliyle umudu kesti
Doğanın ahıdır kapımızı astı
Her yanlış sonunda sahibin buldu
Mahrumi der, dağlar yetim kalmasın
Dereler kuruyup sessiz kalmasın
Yeşilin üstüne beton salınmasın
Bu dünya evlatlar için kararmasın
Kayıt Tarihi : 13.10.2026 11:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
