Doğa'nın Düğünü Şiiri - Ali Koç Elegeçmez

Fıtratın son cemresi düşer düşmez toprağa
Sırtındaki gömleği birden çıkarır doğa
Su yürür canlıların bütün damarlarına
Kedilerle köpekler dökülür sokaklara

Sümerbank basmasından yapılmış
çiçekli entarilerini giyinir ağaçlar
Polenler uçuşur görünmez kanatlarıyla

Ve konduğu her çiçekten
bir nida yayılır etrafa:
“Merhaba çiçeğim (sevgilim),
………………………… merhaba!”
Yağmur damlaları
konfeti niyetine düşer dallara

Tellallık yapmaya başlar guguklar
Cümbüş çalar kuşlar
Leylek gagalarında ses verir darbukalar

Çoban Çeşmesi’nden su taşıyan
Zeynep’imin saçları gibi
hafif rüzgarda titreşir;
sümbüller..çiğdemler…erguvanlar

Halay çeker dağlar-bayırlar
Birbirlerine sevda türküleri söyler
papatyalar

Podyuma çıkmak için sıradadır
bademler..erikler,
şeftaliler …elmalar…

Doyum olmaz
türkü söyleyen serçe kuşlarına
İnsan hayran olur
zurna çalan martılara…
…………………..saksağanlara

Vurur kemanının teline
“işt!..işt! “ kuşu
Kuzular meleşir
Kargalar nara atar

ve
Davulcu Yaşar gibi karşılar bizi
kollarını yollara doğru uzatmış
çiçekli dallar
-Koşuun!..Koşuuuun!
Doğa’nın Düğünü başladı dostlar!
*
……..Mart.2017-Keşan