Doğa Şiiri - Ali İhsan Kolaçan

Doğaya gel oynayalım diyemiyorum.
Sanki çok mutlu o ağaçtaki kuşlar öyle.
Onu ne kadar çok sevdiğimi diyemiyorum.
Koynuma o güvercini basamıyorum.

Geçtik çetin dağlı yollardan.
Geldik o güzel pınarın başına.
Güle güle oynaya oynaya geçtik ovalardan.
O güzelim çimenlere zulmetmek istemiyorum.

Çattık bir zalim insanoğluna.
Baktık nacağı, bıçağı, testeresi elinde.
Bırak dedik, kıyma o tatlı ağaca.
Bu güzelim doğaya zulmetmek niye?

Evden ayrılınca, nefes almak isteyince
Benim gibi herkesi sen kucaklarsın.
Ağaçların, elmaların, yeşilliğin, binlerce güzelliğin…
Bu güzelim doğaya zulmetmek niye?