Güneş gökyüzünde yükselmiş ona inat
Dağların tepeleri kar bürümüş hava ise soğuk
Yalnız ve çaresiz kalan ışınlar
Ağaçlar fısıldayarak kollarını sallıyor
Toprak ana yeşil elbisesini giymiş
Lakin yaşamlar birbirlerine dargın
Hala soğuk ve küs
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta