parlattıkça beyazlanan yüreklerin fırçasını bıraktım elimden,
alıp götürecek başka yangınların çıtırtıları kulağımda,
hiç bir zaman kayıp değildir anlamını bilene....
koruyucusunu yanlış seçen benim gözlerim değil,
sarıldığım hayatlar döküldüler yere,
zaman sensiz mi sanki,
aynı dakikaların farklı nefeslerinde kocaman olur yalnızlıklar....
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta