Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Bahar kokulu elleriyle
Saçlarımı okşarken sevgili,
Gözlerim kapanırdı usulca.
Huzur yerleşirdi kalbime.....harika dizeler...yüreğine sağlık nihal:))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta