Diyemem Şiiri - Adem Eminoğlu

Siz gidin ben müstakimden gelirim
Benim rah'ım çetin, zordur diyemem
Söylesem faydası yoktur bilirim
Mahşere kalacak, sırdır diyemem

Bir yol vardı kaça bölündü kaça
Kılavuz hilal'di, uyuyor haça
Kimbilir halimiz ne olur neçe
Ahvalimiz bozuk, ar'dır diyemem

Ey ahali uyan dedik uymadı
Verdiği ikrara tabi olmadı
Küfür kalesinden beri durmadı
Dert üstüne derdim, vardır diyemem

Veysel Karaniye hediye gelen
Hallacı Mansuru dara götüren
Mustafam boynuna ipi geçiren
Giydiğimiz urba, kor'dur diyemem

Dedem Korkut Hoca pir Yesevi'ye
Pir Sultan'dan Hace Bektaş Veliye
Emrah'a Ruhsati bak Sümmaniye
Sezilmez bir hikmet, vardır diyemem

Yüz on dört mektubat vardır hakikat
Sırrına erenler giyinir hilkât
Bir'liğine delil işte kainat
Âlemi var eden, Yâr'dır diyemem