Diyemedim Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Bu hikâyenin sonu yok, unut dediler.
Silip at sök kalbini dediler.
Gözündeki yaşa yazık,
O seni hiç sevmedi dediler.
Ben onu sevdim, yetmez mi diyemedim.

Bu aşkta yanan sen olursun yapma dediler
Düşersin nara, ölen sen olursun dediler
Sözleri yıkar kavurur gider dediler
Olsun, yine de sevdim onu diyemedim.

Bul başkasını, ondan sana hayır yok dediler.
Sevgi yalan, iki güne unutur dediler.
O çoktan başkasını buldu dediler.
Bu benim ayıbım, onun suçu yoktu diyemedim.

Haykır, bağır, çağır, beddua et dediler.
Acılarla doldurdu yüreğini, al intikamını dediler.
Silinmez bu iz, yıkama boşuna dediler.
Ben yaramdan da hoşum, açandan da diyemedim.

Geçer dediler, zaman her şeyi örter dediler.
Yarayı kabuk bağlatır, izi kaybettirir dediler.
İçindeki kan durmaz, bu yara artık geçmez dediler.
Herkes haklıydı, ben kendime bile itiraf edemedim diyemedim.

Unutmak erdemdir, büyü biraz dediler.
Geriye bakma, önüne bak dediler.
Bir tek hatıra için bu kadar yanılmaz insan dediler.
Ben o hatırayla yaşıyorum diyemedim.

Kalbini taş yap, bir daha kimseye verme dediler.
Sevgi zayıflıktır, güçlü ol dediler.
Ağlamak yakışmaz sana, toparlan dediler.
Ben onsuz eksik kaldım diyemedim.

Fotoğrafları yak, anıları sil dediler.
Adını anma, sanki hiç olmamış gibi davran dediler.
Bir yabancı gibi geç yanından dediler.
Ben onu her hâlimle tanıyorum diyemedim.

Kırıldıysan sen de kır dediler.
Üzdüyse o da üzülsün dediler.
Biraz da o yansın, adalet budur dediler.
Ben yanmasına kıyamam diyemedim.

Bir gün pişman olur, kapına gelir dediler.
O zaman yüzüne bakma dediler.
Gururunu çiğnetme, dimdik dur dediler.
Ben kapımı ona hep açık bıraktım diyemedim.

Bitti dediler, kabullen artık dediler.
Her şeyin bir sonu var dediler.
Bu da geçti say, adını anma dediler.
Ben hâlâ onu içimde bitiremedim diyemedim.
27.02.2026 09:24