Diyemedim Şiiri - Volkan Kutlu

Diyemedim kahretsin!
Diyemedim işte.
Gel yanıma,gir kanıma diyemedim.
Gecenin zehrini akıttım içime:
Ölüp ölüp dirildimde yine diyemedim.

Gecenin karanlığı kıskanırdı gözlerindceki karayı,
Kahretsin ama ben yine söyleyemedim.

Çıkaramadım içimdeki dağlara sığmayan aşkını;
Bir kerede olsa seviyorum seni diyemedim.

Yol alırken sisli yarınlara sessiz sessiz,
Tutup kolundan çekipte gitme diyemedin.

Nereden bileceksin ki sana olan tutkumu,
Böyle olacağını bilerek getirdim sonumu.
Unutma unutturmak imkansız söyledim;
Yıllar geçti üstünden ama,pişmanım söyleyemedim.