Zindana burulmuş gözlerimiz
Soluk bir nefes aldığımız
Kesik boğuk bir sesle tek diyebildiğimiz
O iki kelimeye hapsettiğimiz kendimiz
Seni seviyorum diyebilmek
Çok şaşırıyorum bazen her ağızdan fütursuzca uçup çıkıyor
masum taraflarımızda kaybolan masalsı bir şarkı oluyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta