DİVÂNE GÖNÜL
Soluyor gül-i ruhsârın kalmadı hiç itibârın
Demlenir derin efkârın ağla ey divâne gönül.
Geçti vakti nevbaharın gül-sitânın lâle-zârın,
Gayrı meydan rûz-i gârın çağla ey divâne gönül.
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta