Pir aşkın peşinde, divane olur, Mecnun’un aklını, Leyla’sı alır, Pir meşkin peşinde, pervane olur Mecnun’un lakabı, akılsız kalır, Kimi kerem kimi, Aslı misâli Dolaşır dillerde, aşk-ı masalı, Ne vuslatı olur, ne de visâli, Aşık maşuğunu, mahşerde bulur. Sevdaya düşmeyen, bilmez bu hali, Deli der gülerler, kınar ahâli, Aşk velî’si anlar, ancak ahvâli; Sevda yazgısını, bir Allah bilir. Ben de bir kulunu, sevdim Hâbibim! Aşkı sen yarattın, sensin sahibim. Açtığın yarayı sen sar tabibim, Sevdanın dermanı, tek senden gelir. Çağır Kul Figani, cânânı çağır, Son nefese kadar, aşkını bağır, Duysun feryadını, kulağı sağır, Sevdamız gelinlik, giysin ne’olur.
Erdem Gümüş 2Kayıt Tarihi : 17.11.2026 01:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!