Yıl 2001, Ben Artvin'liyim ve Artvinin ORMANLI köyünde uyurken
bir gece rüyâ gördüm.
Bu yola adım atarken, her halk âşığı bir ‘Divan’ okur.
Divanın konusu bir yalvarış, bir yaradılış, bir nasihat, bir telkindir.
Divan 15’li hece ölçüsüyle yazılır.
Ben de ozanlığa ilk adımımı atarken yazdığım bir divanı
okurlarıma takdim ediyorum.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta