Dirmil dağın eteği,
Kokar gülü çiçeği,
Dirmil fani ömrümün,
Vazgeçilmez gerçeği.
İzmir bizim ilimiz,
Köyümüz Dirmil’imiz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler yüreğinize sağlık bende dirmiliyim şiirinizi okuyunca köye gitmiş kadar oldum kutlarım kaleminiz daim olsun
dirmil denince aklıma sipsi gelir sipsi ise çok sevdiğim müzik aletlerimizden biri her insan yaşadığı yeri sever ben hiç gelmedim görmedim ama gerçekten görmek istediğim yerlerden biri dirmil
kaleminiz daim olsun saygı selamlar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta