Ömrümü sür, çürüyen topraklarına
/ Belki yeşersin! ..
İnzivada cismim, her şeyden uzak
Ve tohumlarım…
Sür ömrümü
doğurması bitmiş duyularına.
Dolunay olur belki
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




neredesiniz ey sevgili şair'im, bilmiyorum !
sonsuz bir saygıyla reveransa duruyorum
satır'larınızın huzr'unda,
-diril-mek adına
kuruluyorum satır'larınıza
dipsiz hazlarla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta