Ömrümü sür, çürüyen topraklarına
/ Belki yeşersin! ..
İnzivada cismim, her şeyden uzak
Ve tohumlarım…
Sür ömrümü
doğurması bitmiş duyularına.
Dolunay olur belki
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




neredesiniz ey sevgili şair'im, bilmiyorum !
sonsuz bir saygıyla reveransa duruyorum
satır'larınızın huzr'unda,
-diril-mek adına
kuruluyorum satır'larınıza
dipsiz hazlarla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta