Direnişin Adımı Şiiri - Mustafa Alp

yorgunluğun, omuzlarını ezse de,
ve karanlık, kalbini kuşatsa da,
yürümek zorundasın.
her adımın bir savaş,
her nefesin bir meydan okuma.

içinde kanayan bir yer olsa da,
sesin kendi içine çökmüş olsa da,
dünya beklemez, hayat izin istemez.
zaman acımasızdır,
ama sen, acıya meydan okumalısın.

gözlerin yorgun, ruhun titrek olabilir,
ama kırık cesaretinle de olsa
ayağa kalkmalısın,
ve yoluna devam etmelisin.

gecenin en karanlık saatinde bile
umudun ince ipini bırakma elinden,
o ipten tut, çek kendini ileriye,
çünkü en uzun geceler bile
sabahın doğuşuna teslim olur.

düşlerin paramparça,
hayallerin kırık olabilir,
ama her adım, bir zaferdir,
her mücadele, ruhuna yazılmış
bir destandır.

akşam olunca, aynaya baktığında
kendi gözlerinde göreceksin.
dayandım.
ve işte o kelime,
binlerce yıldız kadar parlak,
tüm acılarını, yorgunluklarını
ve umutsuzluklarını yutacak
bir ışık gibi.

yürümeye devam et, savaşçı.
titreyerek, kanayan ellerle,
ama durmadan.
çünkü senin adımların,
rüzgarı kesen bir kılıç gibi,
karanlığı yaracak,
ve hayat, senin direncinle
yeni bir şafağa kavuşacak.