Dingin Sular Şiiri - Monarosa

kayıp mı ettik
yoksa hiç bulamadık mı
olduğumuz hayatta
bazı duyguları.

olmadığımız hayata imrenip
sonra bir de kendimizi gerip
daldık ya sahi,
o çok garip.

aşk hiç var olmasaydı
gözlerin anlam bulmasaydı
değmeseydi yarınlarıma,
bengi huzur bize kalsaydı…

ah sevgilim,
büyürken incittik
birbirimizi,
evimizi,
hatta bi kediyi.
uğramadık birbirimizi bulamayınca.

gerçekti, orası kesin.
nasıl bıçak gibi kesti sözlerin.
bulurum her hâlimde kusur,
o mutluluktan dönmeyecektin.

şimdi içimde bir kuyu,
dingindir içindeki suyu.
kaybetmedim o hissi hiç,
sadece öptüğün yerler kurudu.

gökyüzüne bakmayı unutma.
ihtiyaç var bazen, değil mi, sabra?
yıldızlar karanlıkta görünür,
haberciydi Hz. Yusuf’a.

sonra ellerimi bıraktın…
basit bir macerada.
bana çok şey kattın
şu beyhude dünyada.

yumuşak kalbim senindir,
hatta tüm duygular senindir.
hissettim biteni, sendeki.
yüzünde gördüğüm tek kindir.

döndüm dolaştım, bir kalbe sıkıştım.
haddinden çok kendime çıkıştım.
olduğum hâl doğru hâldir,
ben yanlış kişiyle yarıştım.

susmuyor içimdeki notalar,
dinletiyorlar seni bana.
bak, peşimizden geliyor
23 yaşımız ve dingin sular.