sensizlik boynumu büktü
Ayrılık ciğerimi söktü
İçime bir hüzün çöktü
Dilsizim diyemiyorum
Yanıyorum,alevsiz dumansız
Böyle yaşamak imkansız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevip sevmediğimi sorma
Yeter artık beni yorma
Dudaklarıma bakıp durma
Dilsizim diyemiyorum.
Çok tatlı olmuş diline sadlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta