Ne etsem boş; azalmıyor azabın
Ne insaf var yüreğinde ne îman
Yere batsın kin, öfken o gazabın
Dilerim ki solsun yüzün Neriman
'Kalp' bahçemdi, sen bahçemde 'kanarya'
Ne tutsaktım yüreğinde ne parya
Dem bahardı, gönlüm aşka bir derya
İncisiydin o denizin Neriman
Günden güne dem artınca derdimde
Kim bilir kaç âh bıraktım ardımda
Hazan esen viran gönül yurdumda
Kan kokuyor kalan izin Neriman
Apansızın uğrayınca işgale
Gama kaldı bağrımdaki boş kale
Nevbaharda haz vaktine beş kala
Düz ovada çöksün dizin Neriman
Ey gönlümün dikenli gül goncası
Böyle miydi sol yanımın öncesi
Can yaktıkça yalnızlığın pençesi
Sızlasın hep o genizin Neriman
Kayıt Tarihi : 17.03.2025 16:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!