Dar sokaklar, kalabalık caddeler ve köprü başları
Mekanlarımdır benim, mendil açtığım….
Üstümde biraz yırtık, çoğu yamalı elbiseyle
Babaannemin çeyizinden kalma bir mendille
Toz, toprak içinde saçlarım ve kir pas içinde elim yüzüm
Dilenciliğin kanununda bunlar var
Uyulmasa yasasına dilenmenin olmaz ekmek o vakit…
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta