Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Derin bir nefes alıp boğazında düğümlenen hıçkırığı bastırmaya çalıştı. Sırtını arkasındaki soğuk duvara yaslayıp gözlerini güçlükle açmaya çalıştı. Açmak istemiyordu çünkü sevdikleri yoktu. Soğuk duvar bile yüreğini ısıtmaya yetiyordu. Sırtını yasladığı duvarın ardında yaşama tutunma çabası içindeydi. Küçücük ama umutla dolu bir kalbi vardı. Bazen saçma sapan şeyleri kendine dert etmesi kaçınılmazlığıydı.©
Dilek Gülbay
