Rahatı yok gönlümün, düşüme girmediğin gecelerde.
İçime akıttığım göz yaşlarım hasret kayıt eyler, sancılarda.
Nefes daim olmalı, dost ile özge pür goncalarda.
Dildar, yokluğunda rüzgara fısıldadım şiirlerimi.
Seher vakti bana geldiğin gecelerde,
karanlığın bitimi gecikebilir.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta