Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Fütursuzca harcadığım hayat
Doludizgin taşırken beni meçhule
dilimde bir terennüm senden kalan;
-Sevdim hem de çok sevdim
Asla pişman değilim...
Ne güzel demişsiniz ağam sıcacık güzel bir şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta