Gök belleğim
Damar damar şimşekler çakıp
Nasırlı ellerim
kanatarak kara toprağı kazıp
Ektiğimiz umut toğumları çıkar
Oysaki
hepimiz anamızın körpe kuzusu
Patlamadan gözlerimizin buğusu
Gözyaşları düşer olur can suyu
Diktiğimiz hasret fidanları tutar
Ne varki
Yaralarımıza tuz bastık
Dağların bir ucundan tutup
dikişlerini patlattık.
Vazgeçmeyiz
Er geç esaret zincirleri kopar
H.y
Karekterini diktiklerim
Umutlarımızı çalanlar
Çocuklarımızı aç bırakanlar
Yetim bir çığlık
Feryâd eden ana
Ketum dillerden yükselen dua
Kurduğunuz bu şerefsiz düzeni bozar.
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 13:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!