Dijital Zindan Şiiri - Sadık Kocabaş

DİJİTAL ZİNDAN

Ruhunu bir "kod"a hapseden dünya,
Seni bir "numara" sanıyor canım.
Ekranın ardında kurulan rüya,
Aslında özünü yakıyor canım.

Kablolar bağlamış elini kolun,
Yabancı bir akla çıkıyor yolun.
Sağına baksan dert, acıyor solun,
Vicdanın fişini çekiyor canım.

"Beğeni" uğruna sattın arını,
Bir hiç uğruna harcadın yarını.
Unuttun ecdadın o vakarını,
Nefsin süzgecinden bakıyor canım.

Hakk’ın o aynası kırıldı sanma,
Sahte pırıltıya sakın aldanma.
Karanlık bir çarka girip de yanma,
Zaman su misali akıyor canım.

Hünkârım nefesi siler bu pası,
Kurulur gönülde adalet hası.
Bunca kalabalık, bu dünya yası,
Seni yalnızlığa döküyor canım.

Kalemsiz Şair der, uyan bu düşten,
Bir hayır gelir mi o sahte işten?
Vazgeçersen eğer o dik duruştan,
Gökler bile sana çöküyor canım.