Dijital Köy Şiiri - Köşektaş Türküleri

Köyün çevresine direkler dikildi
Eski muhabbetlerin kökü söküldü
Ekrana kilitlenip boyunlar büküldü
Göz göze bakışmak yalan oldu

Maziyle gelecek kavgaya girdi
Teknoloji herkese pusuyu kurdu
İnternet dört yanı ağ gibi sardı
Eski samimiyet acı zan oldu

Dayım WhatsApp’ta çevrimiçi oldu
Hayırlı Cumalar diye maniler kurdu
Unuttu sanalda vatanı yurdu
O eski muhabbetler duman oldu

Teyzem Facebook’ta resim paylaşır
Beğeni sevdası gönlüne yerleşir
Bildirim gelince huyu değişir
Kapı çalmak artık ziyan oldu

Amcam Twitter’da uzman kesildi
Dili her gün git gide bozuldu
Kürsüler sanalda yere dizildi
Gerçek hakikatlerler yalan oldu.

Halam Instagram’da Reels peşinde
Filtreyle geziyor altmış yaşında
Görenler şaşırır ekran başında
Edep ile ar bak hep talan oldu

Kızım Pinterest’te model arıyor
Hayali bir düşe gönül sarıyor
Anadan görme o nakşı kırıyor
El emeği artık bir hazan oldu.

Oğlum bilgisayarda oyun arar
Ekranda kendine bir dünya kurar
Babasını duymaz, her gün bir zarar
Vefalı evlatlar bir figan oldu.

İnekler ahırda aç karnına bekler
Gelin Snapchat’te filtreyi ekler
Sanalda sahte bir ömür ve yedekler
Emek sofraları bir hüsran oldu.

Çobanlar Tiktokta canlı yayın açar
Kuzular dağılır, dört bir yana kaçar
İnsanlık dünyaya böyle zehir saçar
Eskinin huzuru bir seyran oldu.

Köşektaş meydanı sessizliğe daldı
Sanalın rüzgârı aklımızı çeldı
Bir zamanlar sadece radyo çaldı
Şimdi her bir köşe viran oldu