Didem Madak'a Şiiri - Gökhan Sillelioğlu

Senin yüzünle başlayan bir şiir,
Nasıl olsa rüzgârlarla boğuşuyor.
İklimler, süresizdir hoşnut değil,
Seninleyken yaz,
Yoksan kış.
Ruhun ayaklarından asılı,
Bedenin dünyayı sevmemiş.
İşte yoksun!
Sana Işıl da benim,
Annenin terlikleri de.
Yaprakların sararmasını,
Senin çiçeklerinle beklerdik.
Bir bardak çay,
Bir bardak kahve.
Bardakta ruj izin kalırdı,
Seni sevmeye oradan başlardım..
Tanrı, bu konu da acımasız!
Bütün çağın yükü sırtımda;
Sen yoksun..
Göz bebeklerime seni çizmiş sanki Tanrı,
Şimdi, şiirlerinde çıkarım sıkıntılarımdan.
Gökyüzünden bana el sallarken,
Yakamozları okşarım sessizce.
Adın kulağıma değer değmez;
Bir mavilik alır yüzümü,
İşte:
İlk kadın da sensin,
Son kadın da.