Devrik Cümle Şiiri - Sahra Bilgen

şimdi buradayım bir kelimenin içinde
cebimde birkaç bozuk para
gökyüzü hiç kimsenin evine ait olmayan bir tavan

sanki saysa bitecek içindeki o kimsesizlik o gecikme
bir virgülün yanlış yere düşmesi gibi bir ömür hepten devriliyor yere
avucumda dilsiz bir gece taşıyorum kimseye gösteremediğim
gölgemiz büyük geliyor oturduğumuz sandalyelere
sığamıyoruz hiçbir yere

kırgın yıldızlar altında unutulmuş birer yetimhaneyiz artık
biz hangi ara bu kadar uzağına düştük kendimizin
hangi kapı eşiğinde unuttuk o tertemiz çocukluğu
yolunu kaybetmiş kimseye adres sorulmuyor bu karanlıkta
herkes kendi avucundaki o küçücük kibrit çöpünün ışığına dileniyor

ve ben şimdi
hiç okunmamış bir kitabın

d
e
v
r
i
l
m
i
ş

bir cümlesiyim