Devlet adalet Şiiri - Kemal Tekir

Devlet- adalet

Devlet kurumlarını,ayakta tutan adalettir.
Hukukun kayıtsız şartsız üstünlüğü ilkesidir.
Adaleti ayakta tutan,haktır,
hakkaniyettir.
Etik ahlaki,vicdani temelli medeniyettir.

Devleti yaşatan,
yalnız yasalar değil,
o yasaların ruhudur.
Ruhu besleyen ise
eşitlik duygusu,
kul hakkından sakınan
terazinin titizliğidir.

Güç, adalete yaslanmazsa
zulme dönüşür;
adalet, haktan koparsa
sadece bir söz kalır.

Hakkın olmadığı yerde
nizam görünür belki
ama düzen olmaz.
Vicdanın sustuğu mahkeme
taş duvardan ibarettir,
kalem kırılır
ama hüküm doğmaz.

Adalet;
bir milletin ortak nefesi,
bir devletin kalp atışıdır.
Ve medeniyet dediğin
en çok
zayıfın hakkı korunurken
yükselir.

Çünkü hak
yalnız güçlüye verilirse
o artık hak değil,
imtiyaz olur.
Gerçek adalet
kendisi için değil
herkes için işlediğinde
yerini bulur.

Hak;
varlığın özüne yazılmış
ilahi dengedir.
Ne çoğaltılır keyfince
ne eksiltilir zorbalıkla.

Vicdan;
o dengenin insandaki sesi,
sessiz ama
hiç susmayan mahkemedir.

Medeniyet ise
hak ile vicdanın
hayata dönüşmüş hâlidir;
taşa, söze, kuruma
adalet diye yansımasıdır.

Hak zedelenirse
vicdan yaralanır,
vicdan yaralanırsa
medeniyet çöker.
Çünkü medeniyet
yüksek binalar değil,
insanın insana
zulmetmediği yerdir.

Bir çocuğun gülüşünde
bir yaşlının duasında
bir emekçinin alın terinde
hakkı görebiliyorsan
medenisin demektir.

Vicdanı olmayanın
hukuku sert olur,
hakkı gözetmeyenin
devleti kör olur.

Oysa
hak ile bakan göz
vicdan ile atan yürek
medeniyeti kurar.

Ve o medeniyet
ne kılıçla yıkılır
ne zamanla eskir;
çünkü temeli
insandır.

Kemal Tekir
Halkın,hak kın sesi