İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devlerin aşkı büyük olur ama masal maalesef her zaman güzel bitmeyebiliyor....
'Son büyük aşktı bizimki,
Böyle sevda görülmedi.
Şarkı oldu dilden dile,
Yaşasaydı kıskanırdı,
Mecnun ile Kerem bile. 'Harika bir siir. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta