Çok şey yazmak isteyip de hiç kalem oynatamadığın oldu mu?
Oldu mu herşeyleri bilirken, hiç birşeyi bilmediğini hissettiğin,
Ve de boş boş baktığın öylece, duvar saatinin yelkovanına?
Tozunu kolunla silip, baktığında aynaya kendini göremediğin,
Pencerenin kenarından bakıp da sokaklara kimseleri beklemediğin,
Saçını sakalını kesmeye erindiğin, berduşlar gibi gezdiğin oldu mu?
Birisini düşünmeyi, sevmeyi, özlemeyi özledin mi hiç sen?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta