biliyorsun, bilmediğimi
ben gerçekten bilmiyordum
ve senin endişelerini, hislerini
o güçlü sesini... merak değil bu
benim sana ve anılarına bir saygımdı
ve ben daha fazla hayran oluyorum.
kendimi görüyorum dersem
o deliliği ve dahiliği yaşadım dersem
ikimiz aynı aynaya bakmışız dersem inanır mısın?
tutacaksın biliyorum, bana sırtını dönmeyeceksin
sana ulaşınca günler ve gecelerin değişeceğini...
hissediyorum! geçmişe ait izlerinde
ve senin bütün karanlıkların; kendine ait bir tercih bu
büyük bir yeminin tek savunucusu. asıl imkansızlık bu!
asalet ve adanmışlık! bir şövalye ruhu sende ki
asla kıskanmıyorum, gerçekten saygı duyuyorum.
ve lütfen! bunu kendim için kazanmak istiyorum.
asaletini çalamam. adanmışlığını ruhuma ekliyorum.
ben asla izlerinden vaziyet çıkaramam!
sen her şeyi anlarsın. açıklama yapmak değil bu
senin kelimelerinle sana gelmiş olsaydım.
bunu fark ederdin...
aslında kendimle de gurur duyuyorum.
çünkü; gözümün önündeyken irade gösterdim.
övmeliyim kendimi, onları özelin bilip okumadım.
sadece isimleri dikkatimi çeken dizelerin dışında
bunu gerçekten yapmadım inan bana
şu an senden aldığım cesaretle yapıyorum her şeyi
daha fazla ve daha da fazla ilerliyorum
affet beni! sadece o izleri...
kendi izlerime eklemek istiyorum.
üzülüyor musun hiç bilmiyorum
ama senin o izlerini; kendimle bütünleştirene kadar
devam edeceğim.
o izleri dünyaya ve evrene saçarak
birazını kendi içimde dağıtarak
o izlerden; küçük tınılar kalana dek devam edeceğim.
o mor sandalyeyi yok edelim!
o ayna sana akrepler getirmesin.
cam kenarlarını maviye boyayalım.
Alper Tunga 3
Kayıt Tarihi : 23.07.2026 06:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!