döndün mü? bitmeyen umutlarımın üstüne
ağlıyorum bir akşam üzeri ankaranın hüznüne
aynı balkondayız,üşüyorsun ellerini omzuna sürttün yine
yeşil gözlerinden akan yaşlar ay ışığını taşıyor yüzüne
'aradığın aşkı buldun mu? söyle' diyor yıllarım öfkelice
her üşüdüğünde ısıtacak kokumu bırakıyorum üzerine
gidiyorum,hayatımın kesik şeritleriyle birlikte
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta