Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
1977 yılında, Sivas'ta hayat denilen şeye gözlerini açtı. Bilinemeyen bir tutkuyla tutundu yaşama. En büyük dostu kitaplar oldu. Yazının imge dünyasında yarattığı mistik dokunuşu sevdi. Öyle çok sevdi ki, yazıya adadı kendisini. Kaybolduğunda, canı yandığında, bir şeye sevindiğinde, kızdığında, öfkelendiğinde, nefeslendiğinde adamakıllı... Hep yazıya koştu. Hala da koşmaya devam ediyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!