Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Benden ne bekliyorsun ki,
Senden bana kalan ne varsa
Bugün intihar etti hepsi.
Artık bende yaşamıyorsun.
Sen olmayanla şavaşıyorsun.

Kitap
Kitap rüzgar olmalı,perdeyi kaldırmalıdır.
Kitap kamber olmalı şah İsmail,in
Seni sırtına alıp
Devlerin üstüne saldırmalıdır.
Devler kale kapısında

Boğdun beni derin hüzne
Yüreğimi aldın ellerine

Savruk yılların eteğinde
Öpüşürüm sensizliğin özlemiyle

Muradın yaz murat
adın yazılı yüz çizgilerinde
aldırmıyor yaşanmışlıklara
kaderinde görülür muradın
sırtlamış bir öyküyle
adı yazılır murat

Vefa
Her şey soğuk kırgın ve yaralı
Neye el attıysam
Sonu hep hayal kırıklığı
Ve hüsran doluydu
Zalim feleğin dünyamda bir tek

Yalnız sen
Yalnız kalmak insanın kendisiyle
Yüzleşmesi demektir.
Yüzleşirken korkmuyorsan
Doğruların yanlışlarından
Çok demektir…

Isız bir gecenin ıslığında yankılanıyor yalnızlığım
Geceyi gündüze giydirircesine çabalıyorum
Yokluğunun yalnızlığnda acı ile yoğruluyorum
Gözlerime gölgen düştü
nereye baksam hayaline düşüyorum

İnsanların sahibi kul olamaz
ben kullara sahip değilim
kullar bana sahip olamaz
canımızı emanetten taşırız
kimse ruhumuza değemez
sadece seven yüreğine sığarız

Ağlama sen ağlama
Asil olda dönüp arkandan bakma
Sen terk ettin şimdi ağıt yakma
Gör işte eserin karşında

Sevdanın acısı dağıldı içimde

Özelliklerimdir beni ben yapan.
Sabırsızım, kıskancım, inatçıyım…
En önemlisi de kızdığım zaman,
Çocuk gibi dudak büker giderim.
Güven duyacak,
Başımı omzuna yaslayacak,