Zaman eksiltemedi bende ki deruni aşkını,
Beklenilen sen olunca duymadı gönül hasretin narasını.
Gönlüm hâlâ ilk gün ki gibi delicesine sana vurgun,
Tufan estirerek girdiğin bu yürek hâlâ sana meftun,
O kervan geçmez gönülde hâlâ tek konaklayan sensin.
Sevmekten vazgeçmeyen ruhum hâlâ sana amade.
Beni sensizliğin çilehanesine terketsen de,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta