İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Kayıp bir kentin ezgisi gibidir..
Kocaman bir boşluğun içinde
İki ileri bir geri hayat
'bir fincan kahvenin buğusunda,
sımsıcak bir bakışta,
özümsenir tüm anlatılamayanlar
kırık bir kemanın tellerinden dökülen
nağmeler ruhu sardıkça..
yarım kalan bir şarkının sözlerinden
dökülen nağmeler gibi sesini
Kaşıkçı kuşu gibi bir bir istiflemeyi
beklerken hayat;
kırık bir kemanın
tellerinden dökülen sevinç,
huzur dolu nağmeler dir
zamandan
her baharda en iyi hasat..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta