Nedir bu ömürden çektiğimiz cefa
Kara vagon gibi taktı arkasına
Süremedim eller gibi sefa
Savrulduk döndük yol haritasına
Düşündükte neyi hallettik
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Vecdi Bey!
tek kelimeyle dolu dolu ve harikulade tam puan muhabbetle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta