Felek vurdu sillesini yüzüme,
Uyku girmez oldu yorgun gözüme.
Kederden bir perde indi özüme,
Dert deryasında bir garibim yolcuyum.
Hangi kapıyı çalsam, hüzün açılır,
Bağrıma her gece zehir saçılır.
Sanma ki bu ağır dertten kaçılır,
Acı içinde bir garibim yolcuyum.
Gülmeyi unuttu solgun dudaklar,
Halimi ne yer bilir, ne de gök saklar.
Başımda çoğaldı beyazdan aklar,
Çile yolunda bir garibim yolcuyum.
Dost dediğim vurdu, geçti yanımdan,
Can çıktı sanırım sanki canımdan.
Vazgeçtim bugün de tatlı uykumdan,
Efkar içinde bir garibim yolcuyum.
Gönül bahçem oldu bir virane,
Gözyaşım sel olmuş, durmaz bahane.
Yıkıldı başıma koca meyhane,
Yıkık dökük bir garibim yolcuyum.
Yükledim dertleri çile atına,
Çıkmaz oldu sesim göğün katına.
Razı oldum kaderin her tokatına,
Hüzün içinde bir garibim yolcuyum.
Sabır dedikleri ateşten gömlek,
Giydikçe yanıyor garip bir yürek.
Kurtuluş beklemek, beyhude emek,
Hasret içinde bir garibim yolcuyum.
Menzilim karanlık, ışığım sönük,
Yüzüm hep mazinin dertlerine dönük.
Bir ömür yaşadım, boynum hep bükük,
Musalla taşında bir garibim yolcuyum.
Nebi GÜLLÜ
19.01.2026
SAAT:02:10
Kayıt Tarihi : 19.1.2026 02:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!