Kederim geceye gömülü, inzivaya çekilmiş
Yüreğimdeki dertleri biriktirir zamanın kuytularında
Sigaralar içimdeki yangını simgeler
Bir derdi sönse diğeri alev alır
Zevkten içtiğim sigaralar değil belki derdimi içiyorum, belkide içimdeki karmaşayı
Hangi derdime yaksam bir diğerinin boynu bükük kalır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta