Bâğbân uyanmadan sana gül vermek isterim
Bir gonca gül yolunda gönül vermek isterim
Hasret, keder ve gam dolu gurbette inleyen
Kalbimde saklı hisleri göstermek isterim
Mâba’di gelmeyen geceler veche damlayan
Eşkimle yazdığım şiri göndermek isterim
Kısmetse vuslatınla, yol üstünde bastığın
Toprakla kaplı yerlere, gül sermek sterim
Gam, kaygı, dert değil de şu son gümlerimde ben
Gül koklayıp ta bağda, çiçek dermek isterim
Bâğbân = bahçivan
Mâba’di = sonu, arkası
Vech = yüz
Eşk = gözyaşı
Mef û lü fâ i lâ tü me fâ î lü fâ i lün
/ / . / . /. . / / . / . /
Kayıt Tarihi : 19.5.2003 00:18:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!