Dermansız Derde Düştüm Şiiri - Kamile İlbey

Bir gülsen çiçekler açardı,
Ömrüme ömür katardı,
Sen benim nefesimdin, nefessiz bıraktın.

Sen gittin gideli,
Gülmedi şu yüzüm,
Yalnız sana değil kaderime de küstüm.

Ölmeden mezara koydun,
Yaşayan ölü oldum.
Bu nasıl bir acıdır,
Yakıp kavurdu beni.

Hiç mi sızlamadı için,
Gözyaşlarımı görmedin,
Bu kadar mıydı sevgin.
Bu kadar mıydı.

Çok uykular bölüp adını sayıkladım,
Boş duvarlarda seni aradım,
Kan kusup, sustum.
Haberin olmadı.
Dilerim sende yanarsın,
İçin için kanarsın,
Dermansız derde düşüp, kapımı çalasın.