Kabarıp gökyüzünde maveradan bir duman,
Ciğerin ötesinden bir illet haşrolunan.
Bu beyaz duman mı canlı maddenin hevâsı;
Maddi hayata, illet, ruh derdinin devası…
Bir manevi hazdır ki, dumanı masivânın,
Bu ne doyumsuz sestir, sonuncusu nevânın…
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta