Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Benim; cennet mekan geveze mi geveze bir anneannem vardı, derdi ki:
"El diline düşmeden, gönül dilinden düşmezsin!"
Kanun gibi sözler söyleyen, kitap gibi bir hatundu...
Gül Hatun da demiş... Ne de doğru demiş...
"Ölmeden mezara gir de çık" diye...
Ama ben bilmiyorum ki, hangi gönül benim mezarım?
Gül Yetimi hep söylesin...
Es'siz, duraksız söylesin sözünü "aşk" adına...
Bir yetim Gül de... Her daim dinler olsun O'nu...
Nicelerine inşaAllah...
Sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta