Gönlümüzü açıp gönül verene,
Buyur edip baş köşeye han deriz.
Muhabbet aşından sofra serene,
Aziz bilip candan öte can deriz.
Muhabbetle sarılır gönül yarası,
Muhabbetle yuyulur kalbin karası,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta