Herkes gibi değilsin, sen adın farklı, tadın farklı.
Bambaşka bir his uyandırıyor auran,
Sanki ilk defa insan görmüş gibiyim.
Saçlarının uzunluğu, tenime doğru uzanır,
Sensizliği düşünmek zor gelir.
Kalbimin en derinlerindesin, en derinlerinde...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta