Kirli otelin kirli mişterileridir onlar
Defterleri hesaplarından kabarık,
Aklını malla mül ile yitirmiş deliler.
Sessiz sedasız kuyu kazdılar kendilerine ve bize.
Apaçık hiledeler bir dolap içindeler.
Karanlık ile ortaktılar o üçkağıtçılar.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




evet
sesiz sedasiz sinsisiler bizmez.
Şimdi onların semtindeyim,savunmasızım.
Karanlık çökünce üzerimize ısssız kenar mallelerde.
Gecenin karanlığındayım şimdi oradayım.
Oturuyorum toprağın bağrındayım.
Ve dile gelir kusar öfkesini,
kutluyorum yazan güzel yüreği..
namık cem
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta