Umutsuzluk ufkuma sisten açılmaz perde
Hicran dokunur sızlar kanar yaram içerde
Ayrılığın yolundan hayaller geldi geçti
Bakmadı arkasına garibi seçti geçti
Alev aldı içimde düşünceler duygular
Söndürmedi yangını takatsiz kaldı sular
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta