Derdfim var Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

Bir iptila içindeyim
gönlüm karmakarışık
yolumu kaybettim
acep nerdeyim

Dostlarım uzak durur
galiba sakıncalıyım
konserve kutusu gibi
içimi boşaltıp atmışlar

çöplüğe beni
bir şefkat eli gerek
tövbe ve dua ile
kurtarsınlar beni

bilemiyorum çöp müyüm
bir işe yarar mıyım
yoksa çürür gider miyim
atıkların içinde…

ama bir ses gelir derinden:
“Hiçbir şey boşuna yaratılmadı…”
en kırık olan bile
bir gün onarılırdı

pas tutmuş bir kap bile
parlatılınca ışıldar
yeter ki bir el değsin
yeter ki umut var…

çöplük sandığın yer
belki de imtihandır
atılan değil insan
yeniden yazılandır

tövbe bir kapıdır açık
dua bir ince yol
düşsen de kalkarsın
yeter ki yönün O’na yol

ve anlarsın bir vakit:
ne çöp oldun ne de atık
sen sadece yorulmuşsun
rahmete muhtaç bir kulduk…